Penaltyserie met beginners, Part two

"Tim Krul? Is Cillessen dan geblesseerd?"
"Misschien is ie wel moe."
"Ja, het is ook al half één."
"Ja, het is al nacht. Ben jij nog niet moe?"
"Nee, hoor. Zijn er nog borrelnootjes?"
"Het is afgelopen. Nu krijgen we penalty's."
"Penalty's?"
"Ja, net als toen. Met Brazilië en Chili."
"En Krul moet de penalty's keepen?"
"Ja."
"Hij is nog niet moe."
"....."
"Goh, hij heeft hem bijna."
"Ja, hij is wel erg lang, Krul."
"Nu moet Roewies."
"Krul heeft hem!"
"....."
"Wesley Sneijder is aan de beurt."
"Die zal wel tegen de paal gaan. Of de lat."
"Ik vind het erg spannend."
"Ja, echt wel. Ik heb er buikpijn van."
"....."
"Wanneer komt Huntelaar?"
"Ik denk dat die als laatste moet."
"Krul pakt hem weer!"
"Hebben ze nu al gewonnen dan?"
"Ja, Nederland is dóór!"
"Hoeft Huntelaar niet meer?"
"Nee."
"Goh, jammer."
"Papa juichte wel erg hard, hè!"
"Ja, mama ook. Ik schrok ervan."
"Is Nederland nou wereldkampioen?"
"Bijna. Nu moeten ze tegen Argentinië."
"Tegen Messi? Is dat ook weer 's nachts?"
"Ja, als het weer penalty's worden wel."
"We zijn er nu goed in."
"In penalty's?"
"Nee, in lang opblijven."

Zondagochtend

De huiskamer ruikt naar versgebakken broodjes. Samen met jongste nestel ik me op de bank voor de herhaling van Match of the Day op BBC. Hij kruipt tegen me aan, zijn hoofd op mijn borst. Zijn moeder en oudste slapen nog.
Tottenham Hotspur speelt tegen Newcastle United. In smetteloos wit komen de Spurs het veld van White Hart Lane op. Naast de tv kijken we de tuin in. Een verse laag sneeuw op de terrastafel en de takken van de acasia. De ochtendzon zet de tuin in een prachtig licht. De Winterefteling thuis. Een koolmees landt op de vetbol die we gisteren in de pergola hingen. Na het pikken van het zaad, draait het vogeltje gehaast zijn hoofd. Beducht voor de kat van de buren. Hij lijkt ver weg deze ochtend.
Jongste neemt een hap van zijn broodje als Gareth Bale aanlegt voor een vrije trap, net buiten de zestien. De bal draait over de muur voorbij de graaiende handen van Tim Krul. De Spurs vieren het openingsdoelpunt, het stadion juicht.
"Mooi!" zegt jongste met volle mond.
Ik voel het kloppen van zijn hart door zijn pyjama heen op mijn borst.
"Ja, mooi," zeg ik.