Natuurlijk overwicht

De jongens hadden ruzie.
Met een toewijding waar het Oranje onder Guus Hiddink een puntje aan kan zuigen spelen ze sinds enkele weken het computerspel Online Soccer Manager. Een vaag spel waarbij elke deelnemer een club kiest, een budget heeft en aan een competitie deelneemt die door de computer bepaald wordt. Oudste beheert Hamburger SV, terwijl jongste Hertha BSC voor degradatie moet zien te behoeden. Met regelmaat waaien de Bundesliga-perikelen door de huiskamer.
"Yes, HSV heeft gewonnen van Bayern!"
"Je moet Dost kopen van Wolfsburg!"
"Van der Vaart moet nu écht naar de bank!"
Gisterenavond, op het moment dat ik de uien sneed voor een stamppot, ging het mis. Oudste opende goedbedoeld het account van jongste op OSM en kocht Manuel Neuer voor Hertha, het team van zijn broer. Jongste reageerde furieus. Voor mijn neus probeerden beide kemphanen schreeuwend en met wilde gebaren hun gelijk te halen. Ineens wist ik hoe Eric Braamhaar zich moet voelen na een gemiste handsbal in het strafschopgebied. Ik reageerde ook als Braamhaar. Met de autoriteit van een toerist in een zwarte Amerikaanse buitenwijk legde ik een wijsvinger op mijn lippen en gaf beide spelers geel:
"Jij ruimt voor straf de vaatwasser leeg, jij dekt alvast de tafel."
Hoewel er nog niets op het gas stond, waren de rapen toen helemáál gaar. Het volume naderde de grens van burengerucht en lokte hun moeder die boven de was stond te strijken. Vrouwe Justitia zette zich aan de keukentafel en hoorde in alle rust de schermutselingen aan. Haar vonnis was even eenvoudig als briljant.
"Dan verkoop je die Neuer toch meteen dóór aan het team van oudste."
Broederlijk hervatten de jongens hun coachtaken aan de computer, terwijl Braamhaar de aardappels, wortels en uien door elkaar mocht prakken. Gelukkig is er ook een Björn Kuipers in huis.

Berenlul

De man wist het allemaal zeker. Samen hingen we op een hangtafel in de snackbar. Hij wees naar de televisie aan de muur, waarop een samenvatting van Oranje te zien was.
"Da's lekker. Oefenen tegen Japan op de vroege middag. Normaal liggen die gasten nog in bed." Hij droeg een blouse en een colbert. Met veel moeite hielden ze een bolle buik binnenboord. Voorzichtig nam hij een hap van zijn goulashkroket.
Op tv profiteerde Van der Vaart van een verdedigingsfout. Behendig tikte hij de bal over de keeper.
"Nou, knap hoor, Rafaël. Scoren voor een leeg doel. Thuis heeft ie ook gescoord, hoor ik. Bij Sabia. Da's lekker!" Met de rug van zijn hand veegde de man een drop ragout van zijn bovenlip. 
"Ed, doe mij nog een kroketje. En een berenlul."
Op het scherm draaide Arjen Robben zich vrij. De bal draaide fraai in de bovenhoek. Het gezicht van Robben kwam close in beeld.
"Nee, da's lekker. Die Robben lijkt op de Mastino van mijn buurman. Wat een hondenkop heeft die gozer, joh!"
De tirade was nog lang niet voorbij. Lens moest lekker terug naar Siberië, Ron Vlaar was nog trager dan zijn schoonmoeder en Cillessen moest die bal gewoon hebben. Daarna kwam de tegenstander aan de beurt. Het begon met het blonde haar van Honda, maar al spoedig ging het over Tokyo, sushi en de onbetrouwbaarheid van zijn Mitsubishi. 
Inmiddels had ik mijn frietje op. Ik zette het bakje op het hangtafeltje. In het zijvakje zat nog veel mayonaise. Precies op dat moment keerde de man met zijn nieuwe snacks terug bij het tafeltje en wilde hij zijn hanghouding weer innemen. De arm landde precies in mijn zijvakje. De klaagzang stopte meteen. Ed, ikzelf en de man in het colbertje, we staarden allemaal naar de elleboog, waaraan nu een grote goudgele huig hing. Het was Ed die de stilte verbrak. 
"Nou, da's lekker," zei hij droog.